Jest to zespół zachowań małego dziecka, pojawiający się mniej więcej między 18 a 26 miesiącem życia ( może to nastąpić do dwóch miesięcy wcześniej lub znacznie później, zależnie od stopnia rozwoju osobniczego.
NAJCZĘSTSZE OBJAWY BUNTU DWULATKA:
- notoryczne używanie słowa NIE!!! Nawet w sytuacjach pozornie sprzyjających dziecku,
- skrajne reakcje na zakazy- wściekłość, niekontrolowane rzucanie się, krzyk, bicie,
- silne zainteresowanie sferami, do których dostęp jest limitowany za pomocą zakazów,
- wymaganie natychmiastowej realizacji wszystkich pragnień,
- sztywność w zachowaniu – rozbudowa codziennych rytuałów od których nie może być odstępstw,
- sprzeczne zachowania, np. niszczenie przedmiotów (zabawek), a następnie płacz z powodu ich zniszczenia,
- nieustanna walka na każdej płaszczyźnie, okazywanie chęci samodzielnego działania (JA SAM!!).
JAK REAGOWAĆ?
- zasady i reguły współżycia – jasno określone, wytłumaczone i bezwzględnie przez wszystkich przestrzegane,
- nie zaskakuj- przewidywalność,
- powtarzalność- zasada 3xR: rutyna, repeta, regularność,
- zamień ‘’ nie’’ na ‘’tak’’,
- pozwól dziecku zadecydować – nie pytaj czy chce…,
- przeczekaj złość- brak reakcji jest reakcją,
- odwracaj uwagę,
- stawiaj granice- Nie wolno bić/kopać,
- wzmacniaj pozytywnie.
Jest to dość trudny czas dla rodzica i dla dziecka. Wymaga od opiekunów cierpliwości i konsekwencji w postępowaniu. Bunt dwulatka minie a efekty pracy rodzica będą widoczne w prawidłowych relacjach dziecka z otoczeniem.
Opracowanie dzięki materiałom Pani Hanny Zienkiewicz – doradcy metodycznego SODN w Suwałkach.